دوستان و بزرگواران سلام 

سال نوی همه ی شما عزیزان و بزرگواران و تمام خواننده های خاموش و روشن وبلاگم مبارک

خدا رو شکر هم سال 90 با همه ی خوبی ها و بدی هایش تمام  شد 

برای من که سال خوبی نبود ولی از وقتی سال نو شروع شده احساس می کنم تمام وجودم انرژی شده و سرشارم از شاد بودن و شاد زیستن 

سالی که نکوست از بهارش پیداست 

27 اسفند تولد حاجی بود و من هم طبق معمول و مثل همه ی خانم ها یه عالمه تدارک دیده بودم که سنگ تموم بزارم اما ............

درست یک روز قبل از تولد برا بابا بزرگم  مراسم چهلم گرفتن و رفتیم شهرستان 

چشمتان روز بد نبینه تا وارد شهرستان شدیم برف سنگینی شروع به باریدن کرد 

طوری که مجبور شدیم شب رو هم بمونیم 

صبح ساعت های 11 بود که راه افتادیم و به چه گرفتاری بود مسیر یک ساعته رو در عرض 3 ساعت و شاید هم بیشتر و کمتر بالاخره آمدیم 

از شانس بسیار خوشگلمان هم همان روز مادر حاجی جان که خونشونو عوض کردن اسباب کشی داشتن و من هم باید مثل یک عروس خوب و نمونه باید خودم رو می سوندم هر چند به خاطر وضعیت جسمی زیاد قادر به کمک کردن نبود و لی باید حضور پیدا می کردم و الا عواقب غیر قابل توضیحی داشت .

شب ساعت 10 بود که با یکی جاری ها که خونمون تو یه مسیره راهی خانه شدیم بسیار هم خسته شده بودیم 

تو مسیر برگشت از اینکه اون همه نقشه هام نقشه بر آب شده بودند از خودم خجالت کشیدم گفتم حداقل یه کیک بگیرم که دست خالی نباشم و یه مقدار هم شیرینی گرفتم و دادم به خانواده ی برادر شوهر 

هوا هم ناجوامردانه سرد بود ....

و همه جا بعد از یک برف حسابی یخ بسته بود 

از ماشین پیاده شدم و هر چقدر هم اصرار بر برادر شوهر و جاری عزیز کردیم از خستگی حالی برای آمدن نمانده بود و به سوی خانه کیک به دست راه افتادم و قدم ها را تاتی تاتی بر می داشتم که سر نخورم 

با چه وضعی مقداری از کوچه ی قندیل بسته را آمده بودم  که ....

مادر جان .........با کله رفتم زمین و کیک هم از دستم کجا ولو شد خدا می دونه 

از شدت خجالت که تا کسی ندیده زودی بلند شدم 

ولی تا چشمم به بسته ی کیک افتاد زدم زیر گریه و بلند شدمو وکیک رو برداشتمو خودمو رسوندم دم در 

آیفون رو زدم وقتی حاجی در رو باز کرد صداش کردم بیاد کمکم 

همه جا کاملا یخ بود 

وقتی حاجی چشامو دید و متوجه شد همچنان سیل اشک هام جاری با تعجب پرسید چی شده که با زهم شیطنتم گل کرد و گفتم کار مادر شوهر باهاش دعوام شده و منو از خونه جدیدشون انداختن بیرون 

بیچاره حاجی از تعجب خشکش زده بود چون مادرشون فوق العاده زن آرام و خوبی هستن و اصلا سابقه نداشته که همچین مساله ای پیش بیاد 

که خندیدمو گفتم یخ زدم بریم تو تعریف کنم 

ماجرا تعریف کردمو دوباره چشمم به کیک افتاد که چه بلایی سرش اومده زدم زیر گریه 

ولی حاجی گل و مهربانم مثل همیشه مهربانی کردن و با لبخند می گفتن فدای سرت همین که به یادم بودی کلی برام ارزشمنده و خودت هم هیچی نشدی بهترین هدیه از طرف خداست .

عکس کیک له شده در ادامه ی مطلب